เรื่องราวมากมายของนางสาวดอกไม้

juli 2,

นอนไม่หลับ...

เขียนไดอารี่อาจจะช่วยก็ได้

วันนี้พี่ไปหาเรื่องพี่สวีเดนอีกครั้ง แถมยังไปกับรัสเซีย ตัวอันตรายนั่น

ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่จะคิดแค้นอะไรขนาดนั้น... จนอดคิดไม่ได้ว่าพี่อยากให้กลับมาอยู่ด้วยกัน

จะคิดอะไรได้นอกจากพี่รักมาก...

เพราะว่าพี่ไปหาเรื่อง ถึงได้เกือบถูกฆ่า พี่อ่อนแอขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่... ไม่มีทางหรอก ไม่มีทาง ฉันรู้ดีว่าพี่เป็นคนเก่ง พี่ไม่มีทางแพ้แน่ๆ แล้วทำไมพี่ถึงคิดยอม

วินาทีนั้นถ้าพี่สวีเดนไม่หยุดดาบ ฉันคงได้ตายไปพร้อมกับพี่แล้ว

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ถือว่าเป็นความตายที่น่ายินดี

หรือถ้าพี่ถูกฆ่าจริงๆ ฉันก็คงฆ่าพี่สวีเดนแน่ๆ ถ้าไม่ได้สู้กันจนตายกันไปข้างฉันคงไม่มีวันยอม

นึกถึงครั้งแรกที่พี่กอด พี่บอกว่ามันผิด...

แล้วความรู้สึกที่ฉันรู้สึกอยู่ตอนนี้ก็ผิดด้วยเหมือนกันหรือเปล่า ที่คิดว่าจะฆ่าพี่น้องตัวเองได้ด้วยเรื่องแค่นี้ แต่ไม่ว่าใครจะพูดยังไง ฉันก็ยังรู้สึกอย่างเดิม ความรักที่มีให้พี่ไม่เคยลดลงสักนิด

แต่ทำไมถึงรู้สึกว่าพี่ไม่เคยเข้าใจ

ตอนเช้าที่ทะเลาะกัน เหมือนจะพูดแรงไป แต่ฉันก็โกรธ ที่พี่ไม่เคยสนใจว่าฉันรักพี่ขนาดไหน แต่กลับสนใจถ้าจะมีใครมายุ่งกับฉัน

ไอส์แลนด์เป็นเด็กที่ฉันเก็บมาดูแล ไม่ว่าไอส์แลนด์จะรู้สึกแบบไหน ฉันก็เห็นไอส์แลนด์เป็นเหมือนน้องชายเท่านั้น ต้องอธิบายยังไงพี่ถึงจะเข้าใจ

หวง

น่ารำคาญ

แต่ถึงจะรู้สึกรำคาญ ฉันก็รักพี่

หลายครั้งฉันก็คิด ว่าถ้าพี่ไม่ได้รักฉัน ฉันจะยอมให้พี่กอดทำไม

คำตอบก็เหมือนเดิม

ฉันรักพี่

และพี่ก็บอกว่า รักฉัน

ไม่ว่านั่นจะเป็นแค่คำพูดพล่อยๆของพี่ หรือเรื่องจริง ฉันก็จะพยายามมองข้ามเรื่องพวกนั้นไป

ฉันรักพี่

รักพี่

รักพี่

รักพี่

ต่อให้เขียนอีกเป็นร้อยคำพันคำ พี่ก็ไม่มีวันมาเห็น

......

ดึกแล้ว ก็ยังนอนไม่หลับ

วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน ไม่อยากฝันเห็นพี่ตายอีกครั้ง

เกลียดที่ต้องฝันร้าย

แต่การที่ฝันร้าย อย่างน้อยก็ยังดี ที่ฉันรู้ดีว่ามีที่ๆหนึ่งที่ฉันจะนอนหลับอย่างสบายโดยไม่ต้องกลัวว่าจะฝันร้ายอีกครั้งแน่ๆ

.....ในอ้อมกอดของพี่

...

Norge......

Free Talk>>

ช่วงนี้จิตป่วงเกินไปแน่ๆเลย

ทำไมงอกออกมาเป็นแบบนี้วะ?

มันควรจะเป็นไดอารี่น้ำแข็ง....

ช่างมันเถอะเนอะ อาจจะเก็บกดจากการให้สุซังเข้าวินไม่ได้ซักทีก็ได้

วอทเอเวอร์

ไปแระ อั๊ง

มันต้องมีคนนั่งภาวนาว่าเมื่อไหร่จะถึงคิวไดพี่ขวานแน่ๆ /เหล่ไปทางเจ้าของบล็อกสีแดง...

ฮี่ๆๆ ขวานเขียนหนังสือเป็นตัวๆได้เยอะขนาดนี้ด้วยเหยอ /โดนมิโมะเอาแท็บเบล็ตเขวี้ยงใส่หัว

ล้อเล่นนะ

ไม่รู้ดิ อั๊ง

ไม่รับปากอะไรทั้งนั้น

แอร๊ยยยยย