[Hetalia+FanFiction] Jag älskar dig -12- (Yaoi Warning)
posted on 22 Feb 2009 12:54 by hanachiko in Hetalia
สวัสดีค่ะ
เรื่องที่จะลงต่อไปนี้ เป็นYaoi Fictionนะคะ
ขอความกรุณา ผู้ที่ไม่สนใจและรับไม่ได้ กรุณากดปิดด้วย
ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียใจ อะไร เปิดแล้วไม่อ่าน ฮานะไม่บังคับค่ะ
หากไม่ชอบ กรุณาปิดนะคะ ^^
ขอบคุณค่ะ
**เตือนอีกนิด**
แฟนฟิคเรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น
ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับ ประเทศ บุคคล
หรือองค์กรใดที่มีอยู่จริงบนโลก
เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่่มีเนื้อหาเสียดสี
โดยตัวละครในเรื่องได้ดัดแปลงมาจากประเทศบนโลก
กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน
Title: Jag älskar dig
Author: ha[na]chiko
Fandom: แอคซิส พาวเวอร์ เฮตาเลีย
Pairing: คุณสวีกับฟินนี่
Rating: PG13
Warning: Yaoi
Genre(s): Angst / Drama / Love-Com
(มันยังจะเลิฟคอมอีกป่าววะ)
-12-
ท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บ ร่างเล็กวิ่งออกมาจากประตูด้านหลังของคฤหาสน์สูงใหญ่ แม้ว่าจะไม่ได้หยิบเสื้อโค้ทออกมาด้วยก็ดูเหมือนจะไม่สำคัญ ฟินแลนด์ก้าวเท้าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้... จนในที่สุดเขาก็หยุดพาดมือกับต้นไม้ต้นหนึ่งเมื่อมั่นใจว่าไม่มีใครตามมาแล้ว
...ไม่ไหว...
...ถ้าต้องหนีแบบนี้ทุกวัน...
...ต้องหมดแรงเข้าสักวัน...
...คุณลิธัวเนียเอง...
...ก็ใช่ว่าจะคอยช่วยผมได้เสมอ...
ฟินแลนด์ทรุดตัวลงบนผืนดินที่ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะก่อนจะหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน สายตาอ่อนล้าจ้องมองไปบนผืนฟ้าสีเทา... ถึงแม้จะเป็นฟ้าผืนเดียวกัน กลับไม่ให้ความรู้สึกเหมือนกันเลยแม้แต่น้อย
เขาก้มลงมองมือของตัวเองก่อนจะกำจนแน่น
...จะให้สู้กับคนๆนั้น...
...จะไหวเหรอฟินน์...
“...?!” เศษกระดาษแผ่นเล็กหล่นลงบนตักของเขา เมื่อเงยหน้าขึ้นมองหรือหันรอบตัวกลับไม่เห็นใคร ฟินแลนด์นึกฉงนใจแต่ก็หยิบมาเปิดอ่านเมื่อเห็นว่าจ่าหน้าถึงเขา
‘ประกาศตัวเป็นอิสระจากรัสเซียเสีย... พี่ฉันเหงา— นอร์เวย์’
...พี่?...
...พี่ของนอร์เวย์...
...ใคร...
...สุซังเหรอครับ?...
หยาดน้ำตาที่ไหลออกมาหยดลงบนมือสองข้างและกระดาษแผ่นนั้นโดยไม่รู้ตัว ตลอดเวลาที่อยู่กับสวีเดน เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าอีกฝ่ายรู้สึกอะไร หรือมีความสัมพันธ์อย่างไรกับใครบ้าง... อย่างนอร์เวย์ที่เรียกสวีเดนว่าพี่ แปลว่าทั้งสองคนเป็นพี่น้องกัน เขาก็ไม่เคยรู้
...มีเรื่องที่ผมยังไม่รู้อีกเยอะ...
...แล้วทำไม...
...ในขณะที่ผมจะสู้ได้...
...ผมถึงเอาแต่หนี...
ฟินแลนด์ยกมือขึ้นปาดน้ำตาออกจากใบหน้า จะประกาศตัวเป็นอิสระให้ได้ก็ต้องเข้มแข็ง ต่อให้ต้องสู้ก็คงต้องสู้ ถ้าเขากลับไปหาสวีเดน เท่ากับผิดสัญญาที่เซ็นไว้กับรัสเซีย ดังนั้น ถ้าเขาประกาศตัวเป็นอิสระ สวีเดนจะต้องเข้าใจว่าเขาทำเพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากอำนาจของรัสเซีย ไม่ใช่เพื่ออยู่ห่างจากสวีเดน
แต่ถ้าประกาศตัวเองเป็นอิสระจะไปอยู่ที่ไหน - - - นี่คือคำถามต่อไปสำหรับเขา หรือบางทีจะไม่ต้องคิดไปให้ไกล... ให้ต่อสู้พ้นจากรัสเซียได้เสียก่อนแล้วค่อยคิดก็ยังได้
...ถ้าอย่างนั้น...
...ที่ต้องเริ่มคือพูดกับคุณรัสเซียดีๆ...
“... พูดง่ายจังนะฟินแลนด์”
“.......” ฟินแลนด์ยืนรอฟังสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูดต่อเงียบๆ ไม่อาจเดาได้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร
“อย่างนี้เธอก็ผิดสัญญากับผมสิ” รัสเซียหันมายิ้มให้
“... แต่คุณเองก็ไม่พยายามรักษาสัญญาเหมือนกันนะครับ”
“ต่อปากต่อคำกับผมนี่คิดดีแล้วเหรอ” ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้าใกล้ บรรยากาศน่าขนลุกเริ่มแผ่กระจายไปรอบๆ คนที่อยู่ในสภาพเสียเปรียบกว่าค่อยๆก้าวถอย ทว่ายังแข็งใจไม่ยอมหลบสายตา
แค่เพียงพริบตา ร่างบางก็ถูกดันติดกับผนังห้อง อุ้งมือใหญ่ตะปบเข้าที่ลำคอก่อนจะออกแรงบีบ รอยยิ้มยังปรากฏให้เห็นทว่านัยน์ตากลับจ้องมองเขาราวกับจะกลืนกิน
“... อึก”
“รู้ไหมอะไรที่ผมเกลียด... เธอกับสวีเดนที่อยู่ด้วยกันไง... ไม่ว่าจะดูจากทางไหน เธอก็เป็นอาณานิคมของสวีเดนทั้งนั้น... แต่สวีเดน ก็ไม่เคยพูดว่าเธอเป็นอาณานิคม”
“....... น... นั่นเพราะ...... ผ... ม...... ไม่ใช่....”
“เห็นแล้วคลื่นไส้”
...เพราะคุณไม่มีหัวใจที่จะรักใคร...
...คุณถึงเที่ยวแย่งชิงจากคนอื่น...
“ถ้าอยากเป็นอิสระนัก... ผมก็จะผิดสัญญาด้วยการทำให้เธอเป็นของผมก่อนดีไหม” คนพูดไม่พูดเปล่า ทว่ามือข้างที่ว่างกระชากเสื้อสีเข้มของฟินแลนด์ออกจากกางเกงแล้วล้วงมือเข้าไปสัมผัสผิวเนียน
“...!!!!!???” ฟินแลนด์เอื้อมมือลงไปยึดข้อมือของร่างสูงตรงหน้าไว้
“จะปล่อยดีๆ หรือต้องให้ผมลงมือ”
“... ปล่อย... ผม........”
“... ให้ผมลงมือ... สินะ” สิ้นคำรัสเซียออกแรงบีบที่คอของร่างบาง ก่อนจะสะบัดข้อมือที่ถูกจับไว้ออกแล้วยึดข้อมือเล็กไว้
“อ๊-!!!!” เสียงร้องดังขึ้นแต่ไม่อาจลอดผ่านออกมาได้หมดเมื่อลำคอถูกบีบไว้แน่น ท่อนแขนถูกกระชากลงล่างเต็มแรงเสียจนหัวไหล่หลุดออกจากเบ้า ความเจ็บปวดราวกับเนื้อถูกฉีกแล่นไปทั่วร่างจนสั่นสะท้าน เมื่อข้อมือถูกปล่อย เรียวแขนไกวไปมาไร้ทิศทางดูน่ากลัว แต่ตัวการกลับยืนยิ้ม
“ทีนี้ก็ขวางผมไม่ได้แล้ว”
ฟินแลนด์ขยะแขยงและหวาดกลัวกับสัมผัสของอีกฝ่าย ครั้งนั้นที่เคยถูกแตะต้องไป แม้ว่าสวีเดนจะเข้ามาหาได้ทันแต่เขารู้ดีว่าหนนี้ ใครก็ช่วยเขาไม่ได้... มีแต่ต้องเอาตัวรอดด้วยตัวเอง
“ดีไหมฟินแลนด์... ผมจะยอมให้อิสระก็ได้... ถ้ายอมผมดีๆก็จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว...... แต่ถ้าอยากจะหนี สภาพแบบนี้เธอจะหนีไปได้สักแค่ไหนกันนะ”
ร่างบางไม่อาจรู้สึกได้ว่าแขนด้านซ้ายเป็นอะไรไปแล้ว เขารู้สึกปวดจนชา ถ้าหยุดดิ้นรนตอนนี้ก็จะตกเป็นของรัสเซีย
...ถ้าเป็นแบบนั้น...
...สุซังจะเสียใจ...
“แค่ก... แค่ก” ฟินแลนด์ทั้งหอบทั้งไอสำลักเมื่อร่างสูงปล่อยมือที่กำรอบลำคอเขาไว้ ย้ายลงไปปลดเข็มขัดออกก่อนจะรูดซิบลง
“ไม่ต้องห่วงนะ... ผมจะทำให้รู้สึกดี” ริมฝีปากของรัสเซียทาบทับลงมา ปลายลิ้นอุ่นพยายามดุนดันให้ฟินแลนด์อ้าปากออก ทว่าร่างเล็กกลับไม่ยอม
...ผมขอเดิมพันชีวิต...
...ครั้งสุดท้ายตรงนี้...
มือขวาที่ไม่ได้ถูกพันธนาการไว้ ล้วงเอามีดสั้นที่พกไว้แทงเข้าที่สีข้างของร่างสูงแล้วดึงมีดออก เลือดไหลทะลักออกมาจากปากแผลไม่หยุดหย่อน ร่างบางไม่รอช้า ซ้ำมีดลงไปที่เดิมอีกก่อนจะเตะขาเข้าด้านใต้ ส่งผลให้อีกฝ่ายล้มลงด้วยความประมาท
“... อึก... แอบพกมีดเหรอฟินแลนด์... เป็นเด็กไม่ดีเลยนะ” แม้จะบาดเจ็บแต่รัสเซียก็ยังยิ้มร้าย
“กรุณา... ให้ผมเป็นอิสระ... ด้วยครับ” มือข้างนั้นยังคงกำมีดไว้แน่น และไม่คิดจะลดการ์ดลง
“... เป็นอิสระ... ไม่ได้แปลว่าเธอจะได้กลับไปอยู่กับสวีเดนอย่างเดิมนะ”
“ผมรู้... ครับ”
เจ้าของบ้านที่บาดเจ็บค่อยๆยันตัวลุกขึ้น ฟินแลนด์ขยับกายไปข้างหลังเล็กน้อยพลางจ้องมองอีกฝ่ายไม่ละสายตา
“... กล้าเหลือเกินนะ...” เขาเดินไปหลังโต๊ะไม้ตัวใหญ่ ใช้แขนข้างหนึ่งยันร่างตัวเองไว้กับโต๊ะแล้วดึงลิ้นชักออกมา เอกสารสัญญาที่เซ็นไว้เมื่อตอนมาถึงที่นี่ถูกหยิบออกมาโชว์ให้ดู
“ผมอยากรู้เหลือเกิน... ว่าพวกเธอจะเป็นยังไงต่อไป...” เขาหัวเราะเบาๆก่อนจะฉีกสัญญาทิ้งเป็นชิ้นๆ
“... ขอบคุณมาก... ครับ” ฟินแลนด์เอ่ยพูดแล้วรีบหันหลังวิ่งออกจากห้องโดยไม่หันมามองอีกเป็นครั้งที่สอง ร่างเล็กวิ่งผ่านลงไปถึงคอกม้า กระโดดขึ้นบนอาชาสีน้ำตาลคู่ใจที่ใช้เดินทางมาที่นี่ แม้ว่าแขนซ้ายจะไม่รู้สึกอะไรแล้วนอกจากปวดจนชา เขาก็ไม่สนอะไรทั้งนั้น ฟินแลนด์ตบเท้าเร่งให้มันกระโจนออกมา ทยานไปข้างหน้าด้วยความรวดเร็ว
...อิสระ...
...อิสระของผม...
...สิ่งที่ได้มาด้วยมือของตัวเอง...
หยาดน้ำใสๆหลั่งไหลออกมาจากนัยน์ตาสีอเมธิสต์คู่สวย ความดีใจและเสียใจที่เกิดขึ้นพร้อมๆกันขับให้น้ำตาเอ่อล้นออกมา
...ผมจะไม่ได้อยู่กับสุซังเหมือนเมื่อก่อนแล้ว...
...ถึงแม้จะดีใจที่ได้เป็นอิสระ...
...แต่ผมก็ปวดใจเหลือเกิน...
เจ้าของบ้านผู้ไม่ค่อยจะยอมพูดออกมายืนอยู่หน้าบ้าน เขามองกองหิมะที่สุมกันหนาแล้วก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงคนที่ชอบออกมาปั้นตุ๊กตาหิมะหน้าตาน่ารักแล้วตั้งชื่อประหลาดๆให้
...ฟินน์...
“........ ส-------- ซ---------”
เสียงตะโกนที่ได้ยินไกลๆทำให้สวีเดนหันไปตามเสียง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าแม้จะเลือนลางด้วยหมอกสีขาว ทว่าขาสองข้างกลับก้าวไปเร็วกว่าความคิด
...ฟินน์!!...
ร่างสูงวิ่งเข้าหาคนที่กำลังควบอาชามาทางนี้ ยิ่งเห็นว่าพาหนะสีสวยถูกดึงสายให้หยุด เขาก็ยิ่งเร่งฝีเท้าเข้าใส่
“ฟินน์!” แขนสองข้างยื่นไปคว้าร่างบางเข้ามากอดไว้แน่น
“โอ๊ย!” เจ้าของร่างเล็กร้องออกมาเมื่อหัวไหล่ถูกกดเข้า สวีเดนรีบคลายอ้อมกอดออก แล้วเขาจึงได้เห็นแขนซ้ายที่ดูผิดรูปผิดร่าง
...หัวไหล่...
“... กัดก็ได้นะ” ฝ่ามือซ้ายลูบศีรษะเล็กเบาๆแล้วดันให้ซบกับลาดไหล่แข็งแกร่ง มือขวายึดที่ช่วงต่อระหว่างต้นแขนกับหัวไหล่ของร่างบางไว้
“... เจ็บหน่อย... นะ” หมดประโยคสวีเดนออกแรงผลักให้แขนกลับเข้าที่ในคราเดียว
“อึก!!!!” ฟินแลนด์กัดเข้ากับไหล่กว้างเต็มแรง มือที่ยึดแผ่นหลังไว้จิกทึ้งเนื้อผ้าจนเกือบขาด น้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ด้วยความเจ็บปวดที่เสียดแทงขึ้นมาถึงสมอง อ้อมกอดหลวมๆจากสวีเดนค่อยๆดึงความรู้สึกที่ปวดร้าวให้จางออกไป
“... ไม่เป็นไรแล้ว... ฟินน์”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คิดถึง อ้อมกอดอบอุ่นที่โหยหา ฝ่ามือใหญ่ที่ปลอบประโลมอย่างอ่อนโยนทำให้ฟินแลนด์รู้สึกว่า ถ้าหากเป็นความฝัน เขาก็ไม่ขอตื่นขึ้นมาอีกเลย
ริมฝีปากอุ่นประทับลงกลางศีรษะก่อนจะย้ายมาสัมผัสที่หน้าผากมนบ้าง นัยน์ตาสีสวยสบประสานกันก่อนที่ริมฝีปากของทั้งสองจะแตะสัมผัสบางเบา
“... กลับเข้าบ้านกัน” สวีเดนเอ่ยขึ้น
...บ้านที่รอการกลับมาของนาย...
“สุซังครับ... เรื่องนั้น... คงไม่ได้ครับ” นัยน์ตาสีอเมธิสต์สบมองอย่างหมองหม่น เห็นอย่างนั้นร่างสูงก็แปลกใจ
...ทำไม...
“... ผมกลับมาได้... เพราะว่าผมได้อิสรภาพจากคุณรัสเซีย...”
...อิสระ...
“ผมไม่สามารถอยู่กับสุซังได้แล้ว... เข้าใจ... ใช่ไหมครับ.... คนที่เป็นอิสระ ต้องอยู่ได้เองโดยไม่พึ่งพาใคร...”
น้ำตาที่คลออยู่เต็มดวงตากลมโตตรงหน้าไม่อาจทำให้รู้สึกเจ็บปวดได้เท่ากับคำพูดของอีกฝ่าย เขาไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าการแยกตัวเป็นอิสระจะเป็นการตัดสินของฟินแลนด์ได้
“... ทำไม... ฟินน์”
...นายสัญญาแล้ว...
...นายสัญญากับฉัน...
“... นายสัญญา... ว่าจะกลับมา”
“...... ผมกลับมาแล้วไงครับสุซัง...” ฟินแลนด์พยายามยิ้ม ทั้งๆที่ยังร้องไห้ การตัดสินใจและผลที่ตามมานั้นทำรู้สึกเจ็บปวดได้มากกว่าที่คิดไว้
“เข้าใจหรือเปล่า... ว่าฉันจะปกป้องนายไม่ได้เหมือนกับนายอยู่กับฉัน...”
...เพราะนายไม่ใช่คนของฉัน...
“... ผม... จะดูแลตัวเองให้ได้ครับ...” ริมฝีปากบางเม้มแน่นเข้าหากันขณะที่พูด ดวงตาคู่สวยหรุบลงต่ำไม่ยอมสบสายตาของสวีเดน
...ทุกอย่างจะไม่ง่ายเหมือนเมื่อก่อน...
...ฉันไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของนายได้...
“... ถึง... ผมจะไม่ได้อยู่ด้วยอย่างเคย... ไม่ได้แปลว่าผมไม่รักสุซังนะครับ”
สวีเดนรวบร่างบางเข้ามากอดไว้ คำว่ารักจากปากของฟินแลนด์ราวกับเป็นสิ่งเดียวที่เขาต้องการได้ยิน ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้เรือนผมนิ่มเบาๆ ระวังไม่ให้อ้อมกอดของเขาทำให้ร่างบางเจ็บขึ้นมาได้อีก
“คุณรัสเซียพยายามทำให้ผมเป็นของเขา... นี่เป็นทางเดียวที่ผมคิดออก... ทางเดียวที่ผมคิดจะหนีมาได้.....”
...ไม่เป็นไรแล้วฟินน์...
...ไม่เป็นไรแล้ว...
“......... ผมขอโทษ... ครับ”
“... ยังไงก็มาอยู่ที่บ้านก่อน... จนกว่าบ้านของนายจะสร้างเสร็จ”
“ค... ครับ....??? เอ๋??? บ้านของผม????” ใบหน้าหวานที่หลบสายตาในทีแรกเงยขึ้นมองคนที่โอบกอดเขาอยู่ด้วยความตกใจ
“... ฉันจะแบ่งที่ให้นายครึ่งนึง... แล้วจะให้คนมาสร้างบ้านให้พรุ่งนี้”
“เอ๋?????? สุซัง!???”
“อยู่ด้วยกันไม่ได้... ใกล้ๆ... คงไม่เป็นไร”
...อย่างน้อย...
...ให้ฉันได้ดูแลนาย...
...ทำเพื่อนาย...
...เท่าที่ฉันจะทำได้...
...ดวงจันทร์ของฉัน...
To be continue...
Free Talk>>
งดต่อฟิคชั่วคราวจนกว่าทุกอย่างจะจบสิ้นนะคะ
เลิกลงที่นี่ได้มั้ยอะ... ลงที่แดนลับแลอย่างเดียว...
ฟิคเติบโตด้วยเมนต์
แต่ตอนนี้เหมือนฟิคจะเติบโตด้วยเมนต์ของคนไม่กี่คน
คนที่เราไม่อยากหักหลังด้วยการเลิกแต่งฟิคไปดื้อๆ เพราะเรารู้ว่าเค้ารออ่านอยู่
ที่นี่สี่เมนต์เอง ชิวๆ
ตอบเมนต์นะคะ
นส.พุดซ้อน - นี่ไง เย้ ได้พบกันแล้ว ดีใจยัง คนเขียนใจดี เนอะๆๆๆๆๆ
น้องโซระ - ฟินน์กลับแล้ว แต่ กลับแบบ ... เอ่อ... แบบที่เห็นน่ะแหละ เน้อออออออ สุซังเป็นพี่ที่ดี๊ดีเน้อออออ หล่อด้วย กรี๊ด
คุณเซนท์ - ขอบคุณมากนะคะสำหรับคอมเมนต์ ต้องขอโทษด้วยที่ดองนาน เพราะว่ามีธุระต้องจัดการเยอะค่ะ ขอบคุณอีกรอบนะคะ
มิโมะ - นี่... ฟินสุฟินมีแต่กิ๊บกับขวาน ควรยิงทิ้งมั้ยคะมิโมะ /โดนตบ ก็สุซังเค้ารักฟินอะอะอะ ทำไมเค้าจะห่วงฟินไม่ได้อะอะอะ บู้ววววววววววว
แฮ่
ไปละ
มีแอบตกใจ ฟิคๆๆๆ
ตอนแรกนึกว่าจบเสียแล้วตอนนี้ แฮปปี้ๆ
นอร์เวย์กลายเป็นตัวละครลับ ให้ฟินตัดสินใจเด็ดขาดได้เนี่ย..ใช้ได้นะคะ แต่นี่อาจหมายถึงเป็นสิ่งที่ฟินตั้งใจจะทำอยู่แล้วรึเปล่า..กลับไปหาสุซัง อ๊ากกกก
อีคุณรัสเซียโคตรเลวค่ะ ได้ใจเลย โดนฟินตอกใส่หน้าไป หายเกรียนยังคะ กรั่กๆๆ
รออ่านตอนหน้าด้วยใจระทึก
#1 By Vento aka. นางสาวพุดซ้อน on 2009-02-22 13:57