เรื่องราวมากมายของนางสาวดอกไม้

ด้วยความที่

ปุริจะกลับมาในเดือนมีนานี้

หมีกับดอกไม้ เลย มีอะไรมาให้ดู

เป็นเทรลเลอร์

essence

(เห็นลุ้นให้มีภาคสองกันนัก จัดให้)

ใครจำไม่ได้ว่าessenceเป็นยังไง

มันคือชี่ฟู

พอแล้วเนอะ

ไปดูเทรลเลอร์กันเลยดีกว่า

"นี่....นายรู้มั้ยว่าถ้าในตอนเช้าของทุกๆวันได้ตื่นมาเจอนาย....ฉันจะมีความสุขแค่ไหน"

...ผมเองก็คงมีความสุขไม่ต่างกัน...

********************

"... ถึงจะอยากแต่ผมก็ตกลงไม่ได้หรอก... เข้าใจผมนะยูชิ"

"ทำไมล่ะ"

....ไม่เข้าใจ....

...ฉัน...ไม่เข้าใจ....

**********

"........ ขอบคุณนะเทะสึกะ... แต่คืนนี้ผมคงไม่ว่าง"

"นัดกับเขาไว้หรือไง"

...ฉันเฝ้าถามตัวเองตั้งแต่วันนั้น...

...ว่าทำไมฉันถึงไม่ใช่คนที่ถูกนายเลือก...

"อื้ม" ใบหน้าหวานระบายไปด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข

***********

"ยูชิ...... โกลเด้นวีคนี้ไปเที่ยวไหนกันไหม... สองคน...."

"แค่มีนายที่ไหนๆก็ดีไปหมดแหละ ตามใจนายแล้วกัน..ของฉันขอเป็นที่ๆมีนายก็พอ"

มือใหญ่ลูบเส้นผมอ่อนนุ่มเบาๆก่อนจะจุมพิตแผ่วหวานฝากเอาไว้

"อยากให้ถึงเร็วๆจัง"

*********

".... เธอคิดบ้างไหมว่าผมรู้สึกยังไงกับสิ่งที่เห็น?????"

"แล้วที่นายเห็นมันมีอะไรล่ะ แค่ฉันกับใครไม่รู้ไม่ใช่หรือไง ชู...เรารักกันมากี่ปีแล้ว"

เสียงทุ้มต่ำทอดอ่อนลงหากแต่มือที่จับไหล่ยังคงแน่นหนา

....แค่รูปถ่ายพวกนั้น.....

"เชื่อใจฉันบ้างสิ"

...ก็แค่การเล่นตลกของคนอื่นไม่ใช่หรือไง...

"ใช่! เรารักกันมากี่ปีแล้ว... ผม... ผมเหนื่อยที่จะต้องทนกับชีวิตแบบนี้แล้ว!!!!!"

น้ำตาหยดลงจากนัยน์ตาคู่สวยที่ดูโศกเศร้า

มือที่จับไหล่อยู่ดันหลังร่างบางเข้ามาในอ้อมแขน ฟูจิที่ดิ้นรนขัดขืนถูกหยุดทุกการกระทำด้วยริมฝีปากที่ประกบลง ปลายลิ้นอุ่นร้อนแทรกผ่านเข้าไปภายในเลาะเล็มความหวานเจือขมขื่น หยดน้ำตาเค็มปร่าถูดกลืนกินช้าๆ

"นายเหนื่อยที่ต้องอยู่กับฉันเหรอ...ฉัน...ทำดีแค่ไหนก็ไม่พอสินะ"

"...... แล้วถ้าเป็นเธอ........ จะรู้สึกยังไงถ้าภาพนั้นเป็นผมกับเทะสึกะ!!!!!!!" ร่างบางออกแรงผลักโอชิทาริออกก่อนจะหันหลังวิ่งออกจากห้องไปด้วยความรวดเร็ว น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าที่ไหลลงมาไม่อาจคลายความเสียใจออกไปได้แม้แต่น้อย

....ทำไม...

...นายพูดถึงเทะสึกะ..ทำไม...

*************

นัยน์ตาสีฟ้าหมองหม่นมีน้ำตาคลออยู่

น้ำใสๆไหลลงอาบแก้มนวลขณะที่ฟูจิหันมามองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

"ร้องไห้มาอีกแล้วเหรอ" ท่อนแขนแข็งแกร่งรวบร่างบางเข้ามากอด

เทะสึกะซบลงที่เส้นผมสีน้ำตาลอ่อนพลางใช้มือลูบเบาๆ

"ร้องได้ตามสบายเลยนะ....ยังไงที่ตรงนี้ก็เป็นของนายเสมอ...."

...ใช่....

...เสมอมา...และตลอดไป...

**************

"ฟูจิ..." แววตาภายใต้กรอบแว่นสะท้อนใบหน้าสวยที่กำลังโศกเศร้า

นัยน์ตาสีน้ำตาลมองสบตรงๆที่ดวงตาเรียว

"มาเป็นคนของฉันเถอะ"

**************

"....... ผม....รัก.......เธอ" น้ำเสียงหวานเอ่ยแผ่วเบา

ริมฝีปากขยับพูดแต่ลำคำเชื่องช้า ราวกับจะเน้นย้ำให้คนฟังเข้าใจ

จบแล้ว จุ๊บ

ขอบคุณค่ะ

ถ้าfeed backและเสียงตอบรับดี

จะต่อภาคสองจริงๆนะคะ อั๊ง