[Tenipuri+FanFiction] No way to say ~prologue~
posted on 24 Apr 2008 21:52 by hanachiko in TeniPuriสวัสดีค่ะ
เรื่องที่จะลงต่อไปนี้ เป็นYaoi Fictionนะคะ
ขอความกรุณา ผู้ที่ไม่สนใจและรับไม่ได้ กรุณากดปิดด้วย
ไม่ต้องกลัวว่าจะเสียใจ อะไร เปิดแล้วไม่อ่าน ฮานะไม่บังคับค่ะ
หากไม่ชอบ กรุณาปิดนะคะ ^^
ขอบคุณค่ะ
No way to say
sequel to Oblivion
~prologue~
... ทำไมกันนะ...
... ทำไมคนแบบนั้น...
... ถึงได้หัวใจเธอไป...
... ทั้งๆที่...
... ทั้งๆที่ผมรักเธอ...
... รักขนาดนี้แท้ๆ...
... ทำไมเทสึกะ...
... ทำไม...
เด็กหนุ่มร่างโปร่งบางนั่งอยู่ริมแม่น้ำ สายตาหม่นหมองจับต้องผืนน้ำที่สะท้อนแสงยามเย็นสีส้ม เขายกของในมือขึ้นมาดู
...กล่องของขวัญที่ไม่ได้แกะ
“เทสึกะ... สุขสันต์วันเกิดนะ” น้ำเสียงหวานใสเอ่ยบอกกับร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้า ของขวัญที่เตรียมมาให้อยู่ในกระเป๋า
“ขอบใจนะฟูจิ” เทสึกะตอบรับด้วยสีหน้าเรียบเฉยตามแบบฉบับของเขา กัปตันหนุ่มยกมือขึ้นปลดกระเป๋าแร็คเก็ตลงแล้ววางกระเป๋าใบใหญ่บนเก้าอี้ยาว สายตาของฟูจิสังเกตเห็นบางอย่างบนข้อมือของเขา
“เทสึกะ... ที่ข้อมือนั่น...”
“หืมม์... นี่น่ะเหรอ” เขายกข้อมือขึ้นมา นาฬิกาเรือนสีเงินกับสายหนังสีดำดูหรูหราขัดกับใบหน้าของคนใส่พาดอยู่บนข้อมือของเทสึกะ
“อาโตเบะให้มาน่ะ...”
... อาโตเบะ...
... เกลียดที่สุด...
... คนแบบเธอ...
“ขอโทษด้วยนะที่ปีนี้ผมไม่ได้ซื้ออะไรให้...” ใบหน้าหวานยิ้มแย้มตอบ ฝ่ามือใหญ่เอื้อมมาแตะไหล่ของเขาเบาๆ
“แค่คำอวยพรก็พอแล้วล่ะฟูจิ...” รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา
... เพราะเป็นผม...
... เพราะเป็นแค่เพื่อน...
... แค่นั้นถึงพอใช่ไหม...
สายตาที่พร่ามัวจากม่านน้ำตามองกล่องของขวัญในมือนิ่ง ทำไมถึงไม่ได้ให้ก็รู้ดีอยู่แก่ใจ เพราะข้างในกล่องเป็นนาฬิกาข้อมือเหมือนกัน
... ถ้าไม่ใส่ของที่อาโตเบะให้...
... คนหลงตัวเองแบบนั้นคงไม่ยอม...
... แล้วคนดีๆแบบเธอ...
... ก็คงไม่ใส่ของที่ผมให้...
ร่างบางปาดน้ำตาออกจากใบหน้าก่อนจะลุกขึ้นยืน มือขวากำกล่องของขวัญไว้แน่น
... ทำไมต้องเป็นแบบนี้!!
ฟูจิออกแรงขว้างกล่องในมือไปเต็มที่ กล่องของขวัญที่ไม่มีผู้รับตกลงกลางแม่น้ำก่อนจะถูกกระแสน้ำพาลอยไป ในเมื่อไม่ได้ให้ก็ไม่อยากจะเก็บไว้ให้แสลงตา
ร่างบางทิ้งตัวลงกับเตียง วันนี้ไปดูเรื่องใบสมัครสอบเข้าริคไคมา เป็นเรื่องที่ยังไม่ได้บอกใคร มั่นใจว่าถ้าพูดออกไปคิคุมารุคงโวยวายว่าให้อยู่เซชุนด้วยกันแน่ๆ
... ไม่อยากจะอยู่...
... ในที่ๆมีแต่ความทรงจำเกี่ยวกับเธอ...
... ผมลบไม่ได้เลย...
ใบหน้าเย่อหยิ่งอวดดีของอาโตเบะผุดขึ้นมาในมโนภาพ ฟูจิรีบสะบัดศีรษะเพื่อไล่ให้ออกไป แค่เพียงเพราะไม่อยากพูดออกไป อยากจะเป็นเพื่อนกับเทะสึกะไปนานๆ แค่เพียงเพราะไม่อยากทำลายทุกอย่าง
...กลับถูกตัดหน้าไปโดยผู้ชายคนนั้น
ไม่น่ายั้งหัวใจตัวเองไว้ด้วยความคิดที่ว่า ‘ก็เป็นผู้ชายด้วยกัน’ แท้ๆเลย...
จนถึงทุกวันนี้ ร่างกายยังคงจดจำอ้อมกอดจากเทะสึกะที่โอบเขาไว้ เพียงเพื่อให้พ้นจากมือของโอชิทาริ คนที่วางแผนทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
... แต่เขาเอง ก็ยอมร่วมมือกับคนแบบนั้น แค่เพราะคิดว่าเทะสึกะไม่ได้รักอาโตเบะ...
สายตามาดร้ายที่จ้องมองมาในตอนนั้นทำให้รู้สึกสังหรณ์ไม่ดี แต่หลังจากตอนนั้นจนถึงตอนนี้ โอชิทาริไม่ได้มาปรากฎหน้าให้เขาเห็นอีกเลยนอกจากตอนแข่งเท่านั้น คิดได้แค่ว่าอีกฝ่ายคงจะขู่
แต่ก็ยังไม่มีอะไรมากกว่านั้น...
อีกไม่กี่วันเทะสึกะก็จะออกเดินทางแล้ว บางที การที่เทะสึกะไปเยอรมัน อาจจะทำให้เขาค่อยๆพยายามลบความรู้สึกรักออกไปจากใจได้
...ถึงจะต้องเจ็บปวดก็คงไม่เป็นไร...
สักวัน เขาก็คงสามารถจะมีความสุขแบบเทะสึกะเช่นกัน...
... ผมจะเฝ้ารอวันนั้น...
... แต่ก่อนหน้านั้น...
... ผมจะไปส่งเธอด้วยรอยยิ้ม...
To be continue...
Free Talk>>
คุ
คุ
คุ
มาแล้ววววววววววว
ฟิคภาคต่อจากOblivionของพี่กี
เคะเคะเคะ
หัวเราะสะใจอย่างไม่มีสาเหตุ
เรื่องนี้เด็กดีห้ามอ่านนะคะ อั๊ง
เอาล่ะ ตอนหนึ่งมาเร็วๆนี้แน่ (เรื่องอื่นล่ะ?)
เอาเถอะ
อิ๊บบบบบบบบบ
อ่านซะเกลียดอาโตเบะเลยทีเดียว
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ยังไงก็เชียร์ฟูจิ๊ให้มีฟามสุขขขขขขขขขขขข
ฮากกกกกกกกกก
ยูชิยูชิยูชิ~~~~~~~~~~
ฟูจิฟูจิฟูจิ~~~~~~ไซโควววววววววววว
อา
เริ่มมา อย่างซึ้งงง>__<~~~~~.....กิ๊วก๊าวว
#1 By ย า โ อ [Y a o]*テニプリ on 2008-04-24 22:20