カネッペ ラブラブ！テーマ© Exteen Blog V.11 : Best viewed with 1152*864

You're mine only (NC17)

"ตุ๊ติ------ ลังกระดาษใบใหญ่นี่อะไรน่ะ" เด็กหนุ่ม ไม่สิ ต้องชายหนุ่ม เอ่ยถามอย่างสงสัยพลางชี้นิ้วไปที่กล่องสีน้ำตาลใบใหญ่ๆตรงมุมห้อง แต่เจ้าของห้องกลับไม่ยอมตอบทั้งยังนั่งนิ่งอยู่ที่มุมโต๊ะทานข้าวสุดโปรด

"เหม่ง--------------"

ยังคงไม่มีเสียงตอบ

"เฮ้-- งั้นฉันเปิดแล้วนะ"

"เดี๋ยวทาคาชิ!!" เหมือนยูอิจิจะได้สติ รีบพุ่งตัวเข้ามาล็อคทาคาชิไว้ ร่างบางในอ้อมแขนออกแรงดิ้นสุดตัว แต่ฮิซึกายะน้อยๆรึจะสู้กับจอมเจ้าเล่ห์อิชิมารุได้ (อ้างอิงบลีชมิว 55)

"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะไอ้เหม่ง!!"

"กล่องนี้อะไร?? ให้ดูไม่ได้รึไง????" ทาคาชิเริ่มหัวเสีย

"ไม่ได้"

"งั้นฉันกลับล่ะ" ทาคาชิลุกขึ้นด้วยความโมโห พลางเดินไปคว้ากระเป๋าที่วางอยู่บนโต๊ะ

"เดี๋ยว" ร่างสูงตามมาคว้าข้อมืออีกฝ่ายไว้

"คนที่โมโหน่าจะเป็นฉันมากกว่า!" บนใบหน้าหล่อเหลา(มีอายุ)นั้น ที่ปกติมักจะมีแต่สีหน้าเสียสติกลับปรากฏสีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง - - - ทาคาชิรู้สึกได้จึงหยุดนิ่ง

"... ฉันทำอะไร" เขาถาม ยูอิจิเดินไปเปิดลังกระดาษที่ว่า แล้วหยิบของในลังนั้นขึ้นมา1ชิ้น เขาชูให้ทาคาชิดู

"ทำไมไม่บอกฉันว่าเคยถ่ายรูปลงนิตยสารแบบนี้"

"!!??" ทาคาชิถึงกับทำหน้าเหวอ หนังสือ Men Sex Beautyที่เขาเคยถ่ายตั้งแต่ปี'99 ที่แทบจะจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าเคยถ่ายไว้ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ อย่าบอกนะว่า...

"ฉันไปเจอเข้า เลยรีบสั่งกวาดมาให้หมดเท่าที่เหลือ..."

"... ตุ๊ติ... ฉันลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเคยถ่ายของแบบนี้... ก็แค่ถ่ายโป๊น่า... ไม่เสียหายไม่ใช่เหรอ?" ถึงจะพูดออกมาแบบนั้น แต่ในน้ำเสียงเจือแววสำนึกผิดอยู่ไม่น้อย ถ้าเป็นเขาเองก็คงไม่ยอมถ้ายูอิจิจะถ่ายรูปแบบนี้ - - - คนนี่ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่เห็นแก่ตัวจริงๆ

"... ถึงไม่เสียหายก็เถอะ... แต่ฉันรู้สึกหวงนี่..." ร่างสูงนั่งลงข้างๆกล่อง มือวางหนังสือเล่มนั้นคืนในที่ของมันแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ

"ทาคาชิน่ะ... ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก... ถึงจะชอบเล่นมุขลามก... แต่ตัวจริงๆก็ออกจะไร้เดียงสา... จนไม่น่าเชื่อว่าจะรักษามาได้จนมาเจอกับฉัน... ทั้งๆที่คิดอย่างนั้น... แต่ก็ไปเจอหนังสือเล่มนี้เข้า"

"จะโกรธก็ได้นะ..." ทาคาชินั่งลงตรงหน้าเขา

"ตอนแรกก็โกรธอยู่หรอก... แต่นั่นมันก่อนที่เราจะพบกันนี่... ก็เลย เย็นลง แต่ฉันก็... ทั้งๆที่คิดว่านายเป็นของฉันคนเดีย-???" ร่างบางเข้ามาสวมกอดอีกฝ่ายไว้

"ฉันก็เป็นของนายไม่ใช่รึไง ที่เห็นก็แค่ภาพถ่ายน่า... ที่อยู่ตรงหน้านายต่างหาก ของจริง" ยูอิจิขยับขาของร่างบางให้เกี่ยวรอบเอวเขาไว้ พลางจูบสัมผัสอีกฝ่ายเบาๆ

"ดูรูปพวกนั้นมันน่าตื่นเต้นตรงไหนกัน ตอนฉันเห็นยังรู้สึกเฟลเลย... คนอื่นเค้าดูเซ็กซี่กันทั้งนั้น... แต่ฉัน"

"ทาคาชิหน้าตาน่ารักเหมือนเด็กอายุ14-15... พวกสาวแก่ๆหรือไม่ก็ตาเฒ่าหัวงูน่ะ ชอบทั้งนั้นแหละ" มือใหญ่เลิกเสื้อยืดลายINCREDIBLEของทาคาชิขึ้นแล้วถอดออกอย่างรวดเร็ว

"งั้นแปลว่า ตุ๊ติก็เป็นพวกตาแก่หัวล้านที่รักเด็กๆสินะ" ทาคาชิถามกลั้วหัวเราะ

"เปล่า....." เขาตอบ แล้วเว้นไว้ก่อนจะเอ่ยต่อ

"ฉันรักนาย" ไม่เปิดโอกาสให้ทาคาชิได้เอ่ยอะไรตอบ ยูอิจิบดขยี้ริมฝีปากอีกฝ่ายอย่างร้อนแรง มือสองข้างลูบไล้ตามเนื้อตัวอีกฝ่ายอย่างเร่งร้อน เมื่อละริมฝีปากออกมาก็ไม่รอช้า พรมจูบเรื่อยมาตามซอกคอขาว ขบจนเกิดเป็นรอยจ้ำแดง

"ตุ๊ติ! ช.. ช้าๆ!! เดี๋ยว! อื้อ--" ร่างบางสะดุ้งตัว แอ่นกายด้วยความเสียวซ่านเมื่อฝ่ามือร้อนของอีกฝ่ายรุกรานไปถึงข้างในกางเกง ปลุกปั่นอารมณ์ร้อนให้พุ่งขึ้นด้วยความรวดเร็ว... ไม่นานนัก กางเกงยีนส์ตัวหลวมของทาคาชิก็ถูกกำจัดไปให้พ้นทาง มือร้อนสากเข้าครอบครอง ดึงรูดไม่ชักช้า นำพาอีกฝ่ายไปถึงฝั่งด้วยความรวดเร็ว ทาคาชิหอบหายใจอย่างหนักกว่าที่เคย เขาซบใบหน้าเข้ากับไหล่กว้างอย่างหมดแรง

"ทำไม.......... ใจร้อน........... จัง" ทาคาชิพูดเสียงเบา สลับกับเสียงหอบหายใจ

"อย่าเพิ่งพักสิ..." ยูอิจิเอ่ยว่า ก่อนจะเข้าจูบอีกฝ่ายอีกครั้ง ทาคาชิรู้สึกได้ถึงความแข็งตึงจากต้นขาด้านในของร่างสูงที่กอดเขาไว้ แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดอะไรบ้าง ร่างบางก็ถูกยกขึ้น นิ้วของอีกฝ่ายก็สอดแทรกผ่านช่องทางแคบด้านหลังเข้าไป และนิ้วที่สองตามมาติดๆ อารมณ์ที่ถูกสานต่ออย่างรวดเร็วทำเอาแทบหายใจไม่ทัน ทาคาชิไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากปล่อยให้เสียงครางหวานๆหลุดออกมา

ยูอิจิใช้มืออีกข้างที่ว่าง ปลดเข็มขัดของตัวเองแล้วรูดซิบกางเกงลง ก่อนจะกดร่างบางให้รับเอาแก่นกายร้อนผ่าวของเขาเข้าไปรวดเดียว

"อ๊า--!! ยู-??!! เดี๋ยว!! ฮ.... อ๊า----!!!!" ทาคาชิไม่อาจต้านการรุกรานจากเบื้องล่างได้ สะโพกถูกจับไว้มั่น ร่างสูงบังคับร่างกายเขาขึ้นลงตามใจ มือที่ยึดไหล่หนาไว้กลับต้องยกมาปิดปากไว้ ป้องกันไม่ให้เสียงดังจนเกินไป - - - ทาคาชิรับรู้ได้ถึงความรักจากอีกฝ่ายผ่านทุกสัมผัสที่ร้อนแรงนี้ น้ำใสๆคลอเต็มดวงตาของเขา เมื่อหลับตาลงจึงเป็นการขับให้ไหลออกมา

เพราะอยากจะบอกว่าขอโทษ...

ยูอิจิไม่อาจทนไหว เมื่อช่องทางแคบคับแน่นบีบรัดเขา จนต้องปลดปล่อยออกมาในร่างบาง เสียงครางต่ำๆหลุดรอดออกมาเมื่อเขากดร่างทาคาชิลงมาเป็นครั้งสุดท้าย - - - ร่างสูงกอดอีกคนไว้แนบชิด ตัวเขาเองก็หอบหายใจไม่แพ้กัน

"... ???? ทาคาชิ???" ยูอิจิที่คลายอ้อมกอดออกเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาอย่างตกใจ น้ำตาที่หลั่งไหลอยู่คืออะไร

"....... เปล่า.... ไม่มีอะไร...... มันไหลออกมาเอง...ไม่ใช่เพราะนาย...." ทาคาชิรีบยกมือขึ้นป้ายน้ำตาออก

"ฉัน..... ขอโทษที่ไม่ได้บอกว่าเคยทำอะไร........"

"ก็ไม่เห็นต้องร้องไห้เลยนี่...." เขาจับมือเล็กทั้งสองข้างออก ก่อนเป็นฝ่ายปาดน้ำตาให้ ทาคาชิเข้ามากอดร่างสูงไว้อีกครั้ง

"... ก็บอกแล้วว่ามันไหลออกมาเอง....."

"..." ปกติทาคาชิไม่ค่อยจะกอดเขาแบบนี้บ่อยๆ ยูอิจิจึงกอดตอบพลางลูบหลังอีกฝ่ายเบาๆ

".... นี่ตุ๊ติ..."

"หือ"

"ฉัน... เหนื่อย...... อาบน้ำให้หน่อยสิ" ร่างสูงคลายอ้อมกอดออก มองใบหน้าน่ารักที่ไม่ยอมสบตาเขา

"... มาสิ"

".... อุ้ม" คราวนี้ทาคาชิหันมาสบตาตรงๆ

ถ้าอ้อนกันแบบนี้ทุกวัน เขาคงตายเร็ว...

ร่างสูงประคองคนรักไว้ให้มั่น ก่อนจะอุ้มไปยังห้องน้ำ ทาคาชิกอดรอบคออีกฝ่ายไว้ - - - นานๆทียูอิจิจะแสดงให้รู้ว่ารักเขามากแค่ไหน ยิ่งอยู่กันไปยิ่งไม่มั่นใจว่าความรักที่มีให้ยังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า เขาไม่ได้ต้องการคำรักหวานซึ้ง ขอเพียงรู้สึกและสัมผัสได้ และแน่ใจได้ว่ายูอิจิจะเป็นของเขาคนเดียวก็พอแล้ว

... แค่นั้นก็พอ

"ทาคาชิ..."

"หืมม์?"

"Te amo... Mi preciosamente......."

"หะ?" ทาคาชิทำหน้าสงสัย ภาษาประหลาดที่ไม่คุ้นหูนั่นคืออะไร

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า! Parque Espania!" ยูอิจิหัวเราะออกมาเมื่อเห็นสีหน้าน่ารักออกอีกฝ่าย

"บอกมา... แปลว่าอะไร"

"เอียงหูมาสิ" ชายหนุ่มหน้าใสทำตามอย่างว่าง่าย กระเถิบตัวขึ้นมาใกล้ๆ

"..." วงแขนแข็งแรงโอบเขาให้ชิดเข้ามาอีก ก่อนจะเอ่ยคำแปลเบาๆที่ข้างหู

ฉันรักนาย... สมบัติล้ำค่าของฉัน...

คนได้ฟังถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที รีบซุกตัวเข้ากับแผ่นอกกว้าง

"ราตรีสวัสดิ์... ทาคาชิ"

"....... อืม... ราตรีสวัสดิ์" คนถูกทำให้เขินตอบเสียงแผ่ว ยูอิจิดึงผ้าห่มมาคลุมร่างของเขาและทาคาชิไว้ ก่อนจะหลับตาลงโดยมีบุคคลที่รักยิ่งอยู่ในอ้อมกอด

นายเป็นของฉันเท่านั้น... ทาคาชิ...

The End

Free Talk>>

เอาร่ะ ฟิคนี้ เพื่ออำลาการสครีมตุ๊ตินากายันจนกว่าจะสอบเสร็จ

คะแนนมิดเทอมออกมา เน่าจนเกินบรรยาย

5จาก50...

แม่เจ้า

ขอลาตายไปเก็บตัวสอบไฟนอลที่จะถึงนี้

แล้วพบกันใหม่เมื่อถึงตอนนั้น!!!!






บ๊ายบายบี๋~~~~~~~