カネッペ ラブラブ！テーマ© Exteen Blog V.11 : Best viewed with 1152*864

27.08.2006

誕生日はおめでとう～～～～
二十歳ですね～～

*โค้งทุกคนงามๆ*

สวัสดีค่ะ... ครบรอบวันเกิดอีกแล้วนะคะ... อายุ 20 แล้ว... จากปีที่แล้วถึงปีนี้... อัตราการเติบโตพุ่งพรวดจนน่าตกใจ.......... จากการรดน้ำดอกไม้โดยพี่เมย์... โตแล้วค่ะ!!!

เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันจากปีที่แล้ว... แต่ก็ยังงอแงง้องแง้งไม่เลิก เหมือนจะมากขึ้นด้วย ถึงจะบอกว่าเหมือนเด็กไม่รู้จักโตก็ช่าง... เก็บกดอารมณ์น้อยลง ปากเสียขึ้นมากๆ

วันเกิด จากปีนี้ถึงปีที่แล้ว มีสารพัดเรื่อง หวังว่าจากปีนี้ถึงปีหน้าคงไม่มีสารพัดเรื่องอีก ที่เหนื่อยๆ เฟลๆ แต่ไม่ฟูมฟายก็ไม่ได้คิดว่ามันดีเท่าไหร่หรอก แต่ว่า ได้รู้จักคนมากขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลย ทำให้ชีวิตมีสีสัน

อารมณ์รุนแรงขึ้นในทุกๆด้าน

รัก... ก็รักมาก...

ไม่ชอบ... พาลถึงเกลียดและสาปส่ง... รวมไปทั้งจิกกัดทุกเวลาที่สามารถ...

จะไม่ใส่หน้ากาก! เกลียดใครจะไม่เข้าไปยุ่งด้วย... ถึงเข้ามาคุยกับเพื่อนฮานะก็จะไม่พูดด้วย........ หลุดสาระแฮะ

กลับมาที่เรื่องวันเกิด...

ปีนี้...

อัพเรื่องของขวัญก่อน... ปกติไม่เคยได้ของขวัญชิ้นใหญ่มากๆ... ส่วนใหญ่จะได้พวกเครื่องประดับอะไรแบบนั้น (ปู่เคยให้ผ้าเช็ดตัวจากปั๊มด้วย... เห็นชั้นโง่เรอะ?)

แต่ปีนี้

ขอบคุณมาก สำหรับน้องหมีตัวใหญ่เท่าพี่เมย์ *กอดน้องหมี*

เริ่มจาก

วันที่ 25...

ไปงานกีฬาสีที่โรงเรียนเก่ามา... โคตรคิดถึงโรงเรียนเลย... รีพอร์ทพวกนี้ไว้อ่านกันทีหลัง นี่วันเกิด จะอัพแล้ว(เว้ย)ค่ะ

เริ่มจากมิยะชวนไป... (จริงๆคือบังคับไปกลายๆ) ก็แบบ เออ... ไปหน่อย ปีที่แล้วไม่ได้ไป... แล้วก็ไปถามนาคาเระจัง เพราะรู้ว่านาคาเระจังไม่มีเรียนวันศุกร์... ส่วนปาร์ค... รู้อยู่แล้วว่าเธอต้องไป (555) แล้วก็ลูมี่ เรียนตรงนั้นอยู่แล้ว ไงก็แวบมาเจอกันได้ (5555)

ก็นัดกะนาคาเระจังว่าจะเจอกันที่รถไฟฟ้า แล้วเข้าไปพร้อมกัน

แล้วนาคาเระจังก็cancel!!!! บอกว่าเพื่อนจะมาหาเรื่องงานที่บ้านตอนเช้า ให้ไปเจอกันที่นู่นเลย... อีนี่ก็เหี่ยวๆวิ่งๆไปโรงเรียนคนเดียว...

ไงล่ะ...

ไปถึง หามิยะ งอแงให้ฟัง แล้วก็รอๆๆๆๆๆ (รีพอร์ทที่เหลือไว้วันหลัง)

โทรหานาคาเระจัง นาคาเระจังก็ไม่รับ (ทั้งๆที่บอกว่าถึงแล้วให้โทรหา)

แล้วนาคาเระจังกับลูมี่ ก็โผล่มาข้างหลังพร้อม คุมะไดโกโร่!!!!!!!!

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (ในใจ)

ความรู้สึกตอนนั้น พูดไม่ออกเลย พูดไม่ออกจริงๆเลยนะ แบบ หมี! หมี!! หมี!!!

ไดโกโร่----------------- (เหมือนคนเสียสติ)

*กอดหมับ* ซึ้งใจมาก ขอบคุณทั้ง 5 คนมากๆเลย ลูซิจังถึงจะไม่ได้มาก็ขอบคุณน้า

กลับมาบ้าน นั่งมองคุมะได... เบะ... เบะ... *ร้องไห้*

ฮือออออออ ฮืออออออออ ฟูมฟายอยู่พักนึง ^^" คือดีใจจนไม่รู้จะทำอะไร 55

โฉมหน้า คุมะไดโกโร่

*กอดหมับ* อุ่นมากกกกกกกก

บอกไว้ว่าใครซื้อให้จะให้จุ๊บ... ฮี่ *-------* เอาป้ะ? (ใครจะเอาห๊ะ??/ท่านพญายม)

ก็

ฮี่

ยิ้มแก้มปริ

ต่อมา

เมื่อวาน

วันที่26...

งานDEG

ไปมา ด้วยความ คิดถึงเดอ... คิดถึงชิบหาย

งานไว้รีพอร์ทวันหลัง 555 รูปลงวันหลังเช่นกัน (ออกแนวเลว)

ก็นัดกะพี่เมย์ที่รถไฟฟ้า (แน่นอนว่าไม่โดนcancel) พอไปถึง... กรี๊ดดดดดด แผ่นซีดี3แผ่นใส่ของมีค่าไว้ข้างใน...

มีอายูมากมายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย *สครีม*

มีAMVของนากายัน!

มีKIMERUมากมายยยยยยย

*กอดหมับ* รักแม่เนะ *-*

ก็เดินทางไปงาน... เจอแพร์ แอน ยูจัง *กอดๆๆๆ* ฝากของ แล้วก็ไปกินไอติมกะพี่เมย์

มิยะมาเจอด้วย >w< เลยแนะนำมิยะให้รู้จักแม่

*แปะๆๆๆๆรูป* ที่ซเวนเซ่นส์

แปะ-----

บานาน่าซันเดย์ สุดยอดแห่งความอร่อย!!! (ขอให้คราวหน้าเป็นสตรอว์เบอร์รี่ซันเดย์)

*ล้วงๆ*

*หงับบบบบบบบบบบบ* งื๊อออออออออออออ อร่อยยยยยยย

มิยะมิยะมิยะ

*หงับ*

แล้วก็หมด

ก็เลยเลี้ยงทั้งมิยะแล้วก็พี่เมย์ไป... ลากะมิยะ ไปส่งมิยะตรงรถไฟฟ้า (เหมือนจะห่วงมิยะมากเกินไป เลยโดนบอกว่า "ไม่ตายหรอกน่า" .... ^^")

หลังจากนั้น ก็กลับไปที่งานเดอ เจอแก้ม แลกชุดกัน *กอดหมับ* ขอบคุณนะมาม๊า คิดถึงมาม๊ามากมายยยยยยยยยยย

เจอบิ๊ เจอดีดี้ *กอดหมับ*

เจอพี่เอส เจอแก้วเกด เจอศิษย์น้องร่วมสาบาน มนุดผู้เกิดวันเดียวกัน *-*

เจอตาล เจอติม เจอจ๊ะ

เจอฟ้าจัง เจอเฟย์ เจอหยุง

เจอบีจัง ไม่เจอปาร์ค (ฮือออ)

เจอคานะจัง ไม่เจอจาจา -3-

เจอน้องสาว... ใครอีกวะ นึกไม่ออกแล้ว มึน

แล้ว ก็วิ่งๆ กรี๊ดๆ เปลี่ยนชุดมาเนียนๆ กรี๊ดๆ เต้นๆ ลงมาเต้น กรีดร้อง

ขอบคุณนางฟ้าสำหรับคำอวยพรวันเกิดล่วงหน้าเนะ *กอดดดด*

หลังจากอยู่ในงานจนถึงเวลา พี่เมย์ก็พาไปกินข้าวกับพี่แอ้... ไปกินที่ฟู้ดฮอลล์(เรียกงี้ป่าวอะ?) ที่พารากอน

ฮี่ *-----------*

ข้าวหน้ากุ้งทอดของฮานะ~~~ >w<

อร่อยโคตร ขอบวอก

อันนี้คัตสึด้งของพี่เมย์

นี่ข้าวอบไก่(เรียกงี้ป่ะ?)ของพี่เเอ้

ก็กินๆๆๆๆ เมาท์ๆๆๆๆๆๆๆๆ แล้วแบบ ฮานะอยากกินราเมงอีก ก็คิดแล้ว คิดอีก สั่ง ไม่สั่ง กรี๊ดกร๊าด อยากกิน

พี่เมย์ไปห้องน้ำ ระหว่างนั้นเลยคิดได้ว่าจะกิน เลยลุกไปสั่ง

พี่เมย์กลับมา วี้ดๆๆๆๆๆๆๆ ราเมงมาแล้ว

หม่ำละน้า----- (เลียนแบบตุ๊ติกะนากายัน)

แล้วก็โดนอีกแล้วค่ะพี่น้อง

ฮานะเห็นพนักงานเดินถือเค้กเลยโต๊ะไปขณะที่กำลังงาบราเมง เลยกะว่าจาบอกพี่เมย์ว่าเนี่ย มีคนมากินเลี้ยงวันเกิดเหมือนเราเลย

ที่ไหนได้ คุณพนักงานมาโผล่ข้างหลังแล้ววางเค้กให้ (กรี๊ดดดดด) แล้วก็ร้องเพลงHBDให้ด้วย *ซาบซึ้ง* งือออออออออออออออออออ

โฉมหน้าเค้ก เป็นแบบที่ชอบโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

ยังกินราเมงไม่หมดเลยnya~~~~~~~~~~

แย่แล้วๆๆๆๆ รีบโซ้ยราเมง ด้วยความหิวเค้ก

แม่ลูกสุขสันต์

แล้วราเมงก็หมดดดดดดดดดดดด

กินล่ะนะ

อื้มมมมมมมมม >w<

นัตสึโกะกับคุณป้า(พี่สาวนัตสึโกะ)

โคลสอัพสตรอว์เบอร์รี่ให้เห็นกันจะๆ

แล้วก็เก็บ เตรียมตัวกลับบ้าน

ต่อไปนี้

จะเป็นโซนขอบคุณแบบเรี่ยราด คือไม่สมประกอบ นึกออกก็เขียน ไม่ได้เรียง(เว้ย)ค่ะ

ขอบคุณพ่อแม่ ที่ให้เกิดมาป่วนโลกนะคะ

ขอบคุณน้องชาย ที่ยอมมาคอสด้วยในที่สุด ขอบคุณที่โหลดเจ้าชายให้นะ

ขอบคุณพี่เมย์ สำหรับตลอดเวลาที่รู้จักกันมา คอยรดน้ำ พรวนดิน เอาออกไปตั้งกลางแดด เสมอเสมอ ไม่เคยขาดเลยซักวันเดียว ทำให้ดอกไม้เอ๋อๆดอกนี้เติบโตเบ่งบานจนได้ จะรีบสังเคราะห์แสงเองให้เป็นเร็วๆนะคะ

ขอบคุณแพร์ ยังไงก็ต้องขอบคุณเสมอๆอยู่แล้วนี่นา ถึงจะไม่ค่อยได้คุยกันเลย (ทำไมทั้งชั้นและแกต่างยุ่งวะ?) เมื่อไหร่จะได้กรีดเลือดสาบานกัน!!!!!!! ขอบคุณที่ยังทนพี่ได้ 55

ขอบคุณพี่ทิม ที่มาร้องเพลงกันเสมอๆ มาบ้าบอนู่นนี่กันมากมาย รูปที่หายไปจากมือถือ ไว้ถ่ายให้ใหม่ค่ะ เอาให้ไฉไลกว่าเดิมเลย

ขอบคุณแอน ที่ผจญภัยงานคอสหลายงานมาด้วยกัน ดีใจอีกแล้วที่รู้ว่าแอนชอบปารีส ฮิลตัน เหมือนกัน *วิ้งๆๆๆๆ*

ขอบคุณเปย สำหรับมิตรภาพที่มีให้เสมอมา SMSได้มาแล้ว แกเขียนภาษาอังกฤษถูกนะ 55 อย่าตกใจไป อยากเจอแกมากๆ คิดถึงงงงงงง ทำไมแกลงมากรุงเทพแล้วเราถึงรู้สึกว่าไม่ต่างกับแกอยู่มช.เลยวะ

ขอบคุณแอร์ ที่ส่งSMSมาคนแรกเลย *กอดดดดดด* ขอบคุณนะที่จำกันได้

ขอบคุณนางฟ้า สำหรับที่วิ่งเล่นด้วยกันตลอดปีที่ผ่านมา *กอด* เมื่อคืนคุยกันข้ามวันเลย ขอบคุณสำหรับคำอวยพรอีกรอบนะ ชินจัง 5555

ขอบคุณทาคุมิ ที่ทำให้เป็นคนมั่นคง ไม่โลเล ขอบคุณค่ะ รักนะ

ขอบคุณหยุง เมื่อวานได้กอดด้วย *กอดๆ* ไว้เจอกันอีกนะ รักษาสุขภาพดีๆ ขอบคุณสำหรับคำอวยพรและรูปในบลอคน้า------ >w<

ขอบคุณเก๋ สำหรับมิตรภาพที่มีให้ เด๋วคงได้ตามไปหาแกเร็วๆ 5555 รอเราด้วยน้า----

ขอบคุณอาจารย์โคโนมิ สำหรับเจ้าชายที่เป็นกำลังใจให้ชีวิต ทั้งเทนิปุริ อนิปุริ ราจิปุริ เทนิมิว ซิเนปุริ ปุริโดจิน เกมส์ปุริ ทุกอย่างเลยนะคะ

ขอบคุณDEG สำหรับเสียงเพลงที่เคยรัก จะรัก ตลอดไป

ขอบคุณอายู สำหรับเสียงเพลง เนื้อเพลง ทุกอย่างที่อายูทำฮานะจะตามตลอดไป จะไม่รักใครเท่าอายูแล้ว ถ้าได้ดูไลฟ์ของอายูซักครั้งก็คงจะดีนะ

ขอบคุณฮิเดะ ที่ทำให้ฮานะเข้ามารู้จักกับหลายๆอย่างที่คาดว่า หลายๆคนไม่มีทางได้รู้แน่ รัก ที่สุด

ขอบคุณพี่กีจัง ที่นำพาฮานะเข้าสู่โลกนักพากย์ และดราม่าซีดีมากมาย ขอบคุณที่มาร่วมแบ่งปันช่วงเวลาดีๆกันนะคะ แล้วเราก็จะ สครีมกันต่อไป 5555

ขอบคุณHevn* สำหรับมิตรภาพดีๆ ความรู้สึกดีๆที่มีให้เสมอมา คิดถึงมากๆ *กอด*

ขอบคุณอาจารย์ไอ สำหรับนานะ

ขอบคุณปาร์ค สำหรับการที่โคจรกลับมาเจอกันแล้วสครีมกันอย่างเมามันส์ สาธิตจงเจริญ

ขอบคุณมิยะ นาคาเระจัง ลูมี่ ปาย เปิ้ล เนม บีจัง ซากุระจัง ลูซิจัง และมนุดปุริทุกคนที่มาแบ่งปันสิ่งดีๆให้กัน

ขอบคุณ ติม ตาล ป๊าม๊า ตองโกะ พี่ซานิ น้องสาว พี่แอ้ พี่แนน เฟย์ พี่โคยุ นิ้งหน่อง คุณรอน แล้วก็ทุกๆคนที่ได้รู้จักกัน ขอบคุณที่สร้างสีสันให้ชีวิตดอกไม้นะคะ

นึกไม่ออกแล้ว...

ตกหล่นใครไปขออภัย...

สัญญาว่า ปีหน้าจะโตให้ได้กว่านี้... ปีหน้าไม่มีคนรดน้ำแล้ว... ต้องสังเคราะห์แสงเอง... จะทำไงดีล่ะ... ก็ เอาวะ จะทำให้ดู...

ตอนแรกว่าจะร้องเพลงอายูให้ทุกคนฟัง... แต่เกิดอุบัติเหตุ (จากงานเมื่อวาน)

สูบเสียงฮานะไปสิ้น ร้องเพลงไม่ได้ คอเจ็บ ได้แค่นี้ เอาเท่านี้ไปละกัน

翼になって

[Tenipuri Character Song] by 菊丸英二 (Kikumaru Eiji)
[CV:高橋広樹] (Takahashi Hiroki)

Cover by 松本はな (Matsumoto Hana)