เรื่องราวมากมายของนางสาวดอกไม้

ถ้าคนอย่างฉัน ตาย จาก ไป

เธอ เศร้าใจรึเปล่า

หนึ่งคนที่ ข้าง เธอ ยาม เหงา

มัน มีค่าสักแค่ไหน...

ก็อาจจะมีค่า หรือไม่ก็ไม่มีเลย...

อย่างว่า... คนเราเป็นได้ขนาดนี้...

น่ากลัวจนตัวเองยังตกใจ..

อีก 4 เดือน... ก็จะครบ1ปี...

ที่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองที่มีให้แค่คนๆเดียว...

คนๆเดียว... ไม่ได้มองคนอื่น...

มันไม่น่าเชื่อจริงๆว่าจะเกิดขึ้นกับคนแบบฮานะ...

(บ้ามั้ยล่ะ? *อุบอิบ*)

ใช่สิ...

คงจะเป็น เหมือนโดนคำสาป ที่สาปให้ยังรักเธอ............. จนตาย...

แม้ตอนพบกัน ฉันทำร่าเริง แต่รู้ไหม คิดอะไรอยู่?

กลับมาล้มตัวลงนอน กอดหมอนน้ำตาพรั่งพรู

อยากเป็นเหมือนคนที่เธอ จูงมือ...

ไม่เคยมองใคร แล้วฉันต้องใจอ่อน

ไม่เคยเปลี่ยนแปลงตัวเองขนาดนี้...

ไม่มีสักคน ที่ทำให้ฉันได้รู้สึก..

.กับสิ่งดีๆที่อยากให้ไป....

ก็แค่... อารมณ์เพ้อ ยามค่ำคืน...

คิดถึงอะ.... บู้ๆๆๆ พญายมบ้า!

ช่วงนี้ตัวเองไม่ดีเลย...

ใกล้เหมือนซากเข้าไปทุกวันแล้ว...

เมื่อวาน... รู้สึกว่า...

อยากตาย

แวบนึงนะ...

อย่างที่หยุงบอก... อารมณ์ชั่ววูบ...

ขอบคุณนะที่อยู่ข้างๆ...

อย่างที่บอกหยุงไปน่ะล่ะ...

เค้าบอกว่าเค้ารู้ทุกอย่าง...

แต่ทำไมเค้าไม่เคยรู้ว่าฮานะเหงา...

เค้าไม่เคยรู้ว่าฮานะรู้สึกยังไง... เป็นแบบไหน...

เค้ารับ เค้าเห็น แค่สิ่งที่เค้าหวังจะให้ฮานะเป็น... เท่านั้น...

ปล. ยังไงบ้านเก่าก็สนุก...